Eyüp ve çocukluğum
kelebek yazmış
Çocukluğum İstanbul’un en güzel semtinde geçti. Eyüp’te…
Özellikle yaz aylarında, sabah kahvaltısından sonra sokağa fırlar, bütün gün onlarca farklı oyun oynar, akşam ezanı okunmaya başlayınca, annelerimizin camdan ismimizi seslenmesi ile eve girerdik.
Eve gitme saatinde içimizden birisi “Akşam ebesiiiiii” diye bağırırdı, biz de ebelenmemek için çil yavrusu gibi evlere dağılırdık. Yakınımda hali hazırda ebelenmek için birisi varsa genelde ben bağırırdım :)
|
6 Mayıs, Pazar , 2007






Pazar, Mayıs 6th, 2007:
ben niye bu oyunu bilmiyorum :( benide annem akşamları bağırarak çağırırdı yukarıya. Ben biraz daha daha diye oyalardım, sonunda babana söylicem seni bir daha aşağı inemeyeceksin der, gözümü korkutur yukarı çıkmamı sağlardı.
Pazar, Ağustos 5th, 2007:
Eyüpten nefret ediyorum soyulma tehlikesi atlattığım ve her allahın günü oraya işe gidip geldiğim için.Ama senin iyi anıların geçmesine sevindim
Pazar, Ağustos 5th, 2007:
e tadı damağmzda kaldı, çoğaltp anıları ballandrsaydn 1az yahu..