Huzur
DreAmeR yazmış
Nerede olduğunu asla bilmediğim, benden hep uzakta kalmayı seçmiş o duygu; Adı huzur.
Şöyle başımı yastığa koyup, hiçbir düşünce kafamı meşgul etmeksizin uyumamı sağlayacak ya da bir kitabı okurken, bir filmi seyrederken tam da o an orada olmamı…
Oysa en trajik yanı, onu nerede bulabileceğimi ya da daha basitinden yaşamış olduğum anlarda onu tam kalbinden yakalayıp, asla bırakmamak istediğimi biliyorum.
O anların üstüne hiç güneş doğmasa, yüzümdeki gülümsemeyle uyanmasam, hep son düşlerimi anımsayıp, hep o mutlu uykuya dalsam…
Ama gerçekler var, kararlı, şaşmaz gerçekler. Yanından geçip, gittiğim o huzurun dönüp, arkasına bakmadığını bilen ve beni de asla dönmemeye ikna eden…
Öyle baskınlar ki hatta rüyalarımı bile hatırlayamaz oluyorum. Evet, bir yolda yürüyorum. Ne kadar yolum kalmış bilmiyorum ve ne kadar kalırsa kalsın korkmuyorum.
Arada aklımdan “Dönüp arkama baksam, neleri aşmışım bi’ hatırlasam” diyorum. İşte o zaman korku geliyor içime… O yolda bir adım atamamaktan, tam o noktaya yığılıp kalmaktan korkuyorum…
Şimdi yine saat çoktan geceyarısını geçmiş, havada derin bir uyku kokusu var. Biliyorum benim gibi yüzlerce kişi camdan dışarıya bakıp, belki yıldızlarda, belki Ay’da, belki de bir deniz kıyısında dalgaların getirebileceği huzuru arıyor.
Aramak, eğer neyi aradığını biliyorsan öyle rahatlatıcı bir duygu ki, tek kötü yanı; acaba doğru şeyi mi arıyorum kaygısı.
Lazım olanı bilip, belki yaşamının güzelliklerinin ancak onunla bir bütüne kavuşabileceğini, sorduğun ve kafanı kurcalayan soruların ancak onunla bir çözüme kavuşabileceğini, kısılıp kaldığını hissettiğinde hep görmeyi arzuladığın o elin uzanabileceğini…
Bunları hissetmeyi düşlerken nasıl güçsüz olabilirsin? Nasıl korkabilirsin… İşte tek anlamlandıramadığım bu…
 
 Loading ...
|
|
28 Ağustos, Salı , 2007
Salı, Ağustos 28th, 2007:
Biramı alıp,sahilde otururken, o eşsiz dolunayın denizde oluşturduğu yakamozları izlediğim an yakalayabiliorum huzuru.. Güzel yazı.. İnsanlığın mutluluktan bile önce kavuşması gerektiği tek şeyden bahsetmişsin..
Salı, Ağustos 28th, 2007:
Huzur…Bir çok yerde saklı…
Bulanlar mutlu, bulmayanlar ise yine aynı…
…
Son zamanlarda ben de “ay”ı izliyorum…
Resimlerini çekiyorum…
Bana bir huzur vermesede başka bir his yaşatıyor…
…
Ama en çok huzuru “mysteriousgirl” yakın bir şekilde, akdeniz’in kokusunu içime çekerken, dalga sesleri eşliğinde “fikrimin ince gülü” şarkısını usul usul söylerken buluyorum…
Sevgilerle…Gerçekten hoş bir yazı…
Salı, Ağustos 28th, 2007:
huzur dolu bir yazı olmş HAYALPEREST.elnden biran evvel tutrlar inş…
huzur:eski foçada babamn tuttuğu yazlğn bahçesnde hamaktaym, akşamüstü, haff bir rüzgar,kollarmn haff güneşyanığı sızısı ve eşsz foça manzarası, uçsuz bucaksz denz, ışıklarını sırayla yakan cüce cüce evler ayaklarmn altnda ve ben..aheste aheste.. sallan çiğdemm..
Çarşamba, Ağustos 29th, 2007:
teşekkür ederim yorumlarınıza, çok önceden yazdığım bi yazıydı tozlu raflardan çıktı ama görüyorum ki değişen bir şey yok, huzur bana uğramıyor..
ben de Kordon’a çıkıp o eşsiz meltemi hissederken huzur buluyorum, yanımda da sessizliği paylaşabilecek bi arkadaş varsa, değmeyin keyfime ….
Pazartesi, Ocak 21st, 2008:
Ya ben bu yazıyı nasıl atlamışım anlamadım.Rastgele yapıp gördüm bunu ama çok hoşuma gitti doğrusu.Çünkü içinde bulunduğun o anı çok güzel anlatmışsın.Sanırım her insan zaman zaman senin bu dile getirdiklerini hissediyordur.Sen tercuman olmuşsun bir anlamda.Eline sağlık.Bu da benden bir tavsiye olsun aslında her daim hatırımızda olmalı ama en daraldığın anda yüce yaratıcımızı,Allah’a sığınp ondan bir el uzanmasını istesen emin ol yüreğine huzur dolaverecektir.