Körpe kalem
dark_writer yazmış
İlkokuldayken başladı okulla ilgili sorunları Emre’nin. Daha o yaşta matematiğin gereksiz olduğuna karşı çıkarak çocukça hayallerinle yaşamaya devam etti.
Babasının memur olması nedeniyle sürekli taşınmaları Emre için hoş olmuyordu. Fakat o da farkına varmadan, Alevisi, Şiisi, tarikatcısı, satanisti, ateisti, Türkü yabancısı farklı farklı arkadaşlar edinmeye başladı. Onlarla yaptığı sohbetlerle bilgilerini zenginleştirerek hayatına renk kattı.
Ergenlik dönemlerinin sıkıcı, insanı asileştiren yönü ermeyi de vurmuştu tabi. Ama o bunlara aldırış etmeden hayallerine devam etti.
Bir gün, kurduğu hayallerin boşa gitmesini istemedi ve düşüncelerini yazıya dökmeye karar verdi. Yazmayı sevmezdi ama bu yazı bambaşka bir duyguydu.
Kendini yalnız hissettiğinde devamlı yazmaya başladı. Önce şiirlerle dışa vurdu duygularını. Hayalinde canlandırdığı sevgilisine yazdığı şiirler. Hiç olmayan aşkının gözleri hakkında, dokunmadığı saçlara dokunduğunda neler hissettiğini anlatan şiirler yazdı.
Daha sonra öykü yazmaya başladı, şiirlerini aksatmadan. Farklı yerler ve farklı toplumlarla tanıştığı için yazılarındaki karakterleri bulmakta zorlanmıyordu. Fakat çocukluğundan beri okuma sorunu olduğu için yeterince kitap okumamış ve böle bir alışkanlık edinmemişti. Bu da Emre’yi bayağı zorluyordu.
Yazdığı öykülerde fazlasıyla imla hataları ve noktalama işaretleri gibi yanlışlıkları hocaları defalarca söylüyordu. Öğretmenlerinin de yardımıyla yazı hayatına pek iyi olmasa da giriş yaptı.
Korktuğu karanlık, ona ilham meleği olmuştu. Müzik de, yazarken rahatlatıcı bir hava yaratıyordu. O günden sonra, ne okuldan ne de çevresinden şikayetçi olmadı. Kendini sadece yazmaya adamıştı.
Yazdıkları da hayranlıkla okunacak hikayeler değildi fakat yazdıkça daha iyiye doğru gidiyordu. O belki bir gün iyi bir senarist, bekli de okunan bir yazar olma hayaliyle yazmaya devam etti.
Çoğu yazan ve okuyan insan gibi toplumdan uzaklaşmak yerine aksine yazılarına renk katmak için insanlarla daha da iç içe oldu. Yazdıklarımda buldu hayallerini her şeyini…
Yazmanın ne kadar güzel olduğunu sizler de çok iyi biliyorsunuz. Ben de bu işi kendi hikayemden yola çıkarak sizlerle paylaşmak istedim. Sıkıcı olmasın diye de burada kessem iyi olacak. Herkese yazdıklarında başarılar dilerim.
|
8 Eylül, Cumartesi , 2007






Pazar, Eylül 9th, 2007:
içten olmş..
“baya”:”bayağı” olck..
Pazar, Eylül 9th, 2007:
her sey cok güzel, genc bir insanin birikimlerini kagida dökmesi filan harika ama burada düzeltilecek bir sey var karanlik.
ataist degil ateist.
Pazar, Eylül 9th, 2007:
BİZİ BİR GRUP GENÇ Bİ KÖŞEDE KISTIRIP DÖVECEKLER VALLA ASO..:)))
kaçıııın..
Pazar, Eylül 9th, 2007:
aslında yazı yazmanın güzelliğini daha farklı açıdan anlatmayı düşündüm ama kendimden de bahsetmek istedim. asena düzeltmen için saol:) bunu yazmamın bi nedenide uzun bir süre eanlata yazamıycam. buda siteye son yazım. Tüm yorumlar için TŞK. ederim….
Pazar, Eylül 9th, 2007:
nereye yavvvvvvv..
Pazar, Eylül 9th, 2007:
nereye gidiyorsun ?
ve neden?
kal yav bütün kelimeleri de yanlis yaz valla bi daha düzeltmiycem be. :-)
Pazar, Eylül 9th, 2007:
bende kalmak isterdim de evdeki pc ablamın oda gidince…… ama daha 3- 4 burdayım :)))