Özlenen “Yılmaz Ailesi” Tatilleri 1
delete yazmış
Anne son hazırlıklarını yapıyor. Tozlanmasın diye her bir eşyaya, koca koca çarşaflar serilmiş, halılar toplanmış.
- “Çadıra çevirdin anne evi ya!”
- “Sus, çok konuşma. Siz temizliyorsunuz sanki bu evi. Canım çıkıyor benim”
- “Aylarca dönmeyeceğiz sanki eve? Topu topu 1 haftalık tatil ya”
- “İki ayağımı bir papuca sokmayın canım. Aaaa!”
Baba arabanın yanına inmiş, tekerlekleri tekmeliyor kontrol niyetine. Külü düştü düşecek bir sigara dudağının sağ yanında. Bir yandan da saatine bakıyor sinirli sinirli. Küçük kardeş onun yanında, bavulların başında bekliyor.
- “Tolga git şu annenlere bak! Nerde kaldılar!”
Anne ve büyük oğlan dış kapıdalar. Anne dikkatlice kilitliyor kapıyı.
Küçük oğlan en alt kattan bağırıyor yukarı.
- “Anneeeee, hadiiii”
- “Geldik, geldik”
Tam aparmanın kapısında anne derin bir “Hiii!” çekiyor.
- “Yine ne oldu anne ya!”
- “Nihat al şu anahtarı. Çık yukarı mutfağın ışığını yak”
- “Niye yakıyoruz mutfağın ışığını ya?”
- “Oğlum git yak, hırsız mı girsin istiyorsun eve?”
- “Evet anne, çok istiyorum!”
- “Nihaaaatttt. Hadi diyorum”
- “Off yaa, offf!”
Anne elinde büyük bir çantayla yaklaşıyor arabaya. Baba alıyor elinden çantayı.
- “Yahu bu ne? Ne koydun bunun içine?”
- “Dur, dur. Onu koyma bagaja! Yiyecek bir şeyler var onda. Yanımıza alalım”
- “Eh be kadın!! Yolda alırız bir şeyler, ne bunlar böyle? Yük ediyorsun”
- “Hep öyle diyorsunuz! Sonra hapur hupur götürüyorsunuz! Börek yaptım. Çay da var”
- “Haspinallahhhh… Nihat nerde?”
- “Geliyor, geliyor”
- “Tolga geç arkaya”
- “Ya ben önde oturcam ya!”
- “Geç ulan eşek sıpası!”
Anne kuruluyor ön koltuğa. Nihat geliyor elinde anahtarlarla oflaya puflaya.
- “Yaktın mı?”
- “Yaktım anne! Çok korkacak hırsızlar ışıktan!”
- “Sus çok konuşma. Ver anahtarları kaybedeceksin!”
Nihat arkaya kardeşinin yanına geçiyor. Baba oturuyor şoför koltuğuna.
- “Haydi bismillah!”
Anne başlıyor mırıl mırıl dua etmeye.
- “Haydi kazasız, belasız inşallah. Besmele çektiniz mi siz?”
Küçük kardeş çekiyor besmele dilinin döndüğünce.
- “Kuban olur annesiiii” diye seviyor oğlunu arkaya dönüp anne.
- “Topla lan arka bacaklarını!” diye çıkışıyor Nihat kardeşine.
- “Kitleyin kapılarınızı? Açılır maçılır yolda. Allah korusun!”
Birkaç kilometre yol gidiliyor. Anne huzursuzlanmaya başlıyor.
- “Kamiiilll. Bir şey diyeceğim!”
- “Ha? Söyle!”
- “Kızma ama?”
- “Söyle be kadın! Ne oldu yine?”
- “Yatak odasının penceresi açık kaldı galiba”
- “Haydaaa…”
- “Ya ne olacak ki? 4. kat ya, tırmanacaklar mı eve?” diyor Nihat.
- “Ay olur mu öyle şey? Yağmur falan yağar? Su dolar ev!”
- “Anne ağustos ayında ne yağmuru ya?”
- “Kamiiilll içim rahat etmez benim. Dönüverelim şuradan gözünü seveyim”
- “Ya bir kere de sorunsuz çıkalım şu yola be kadın!” diye sinirle dönüyor yoldan baba.
Evin önüne geliniyor.
- “Nihat oğlum, bir koşu kapa gel şu camı!”
- “Offf!” diye sinirle çıkıyor arabadan Nihat.
- “Oğlummm, dış kapıyı da iyice kilitle çıkarken. Tamam mı?” diye sesleniyor annesi. Baba bir sigara yakıyor sinirle.
- “Ayy Kamil. Fena mı oldu? İçimiz rahat edecek işte!”
 
 Loading ...
|
|
12 Nisan, Cumartesi , 2008
Cumartesi, Nisan 12th, 2008:
Çok güzel :) Nerdeyse bizim ev ..Yalnız bizim 40 km katedip bir şehir geçtikten sonra ”Ütü prizde takılı mı,değil miydi?” diye karar veremeyip eve geri dönmüşlüğümüz vardır :)
Cumartesi, Nisan 12th, 2008:
Anlaşılan devamı gelecek. Ama şöyle biraz merak uyandıracak unsurlarla süsleseydin daha bi heyecanla beklerdik devamını.