Rüzgar çalmıştı benden
rezilvezir yazmış
Çocukluğumu özlüyorum. Hem de o kadar çok ki. Keşke her anım, geride biraktığım o küçük çocuk gibi olsa. O zamanlar çok güzeldi ve her şey toz pembeydi. Umut doluydu, mutluk doluydu.
Tabi herkesin çocukluğuna damgasını vuran anıları, oyuncakları vardır biliyorum. Nazım Hikmet’in camdan yapıp, her uçurmaya çalıştığında tuzbuz olan camdan uçakları gibi benim de babamın elleriyle yaptığı, benim de içine mutluluklarımı, babamın kokusunu koyduğum kocaman uçurtmam vardı. Onu da rüzgar çalmıştı benden :(
 
 Loading ...
|
|
13 Ağustos, Pazartesi , 2007
Pazartesi, Ağustos 13th, 2007:
son 2 satra gelene kadr..al işte bizm rezlrüsva KARALAMŞ 1ŞEYLR diyecktm kine:)o da ne o son iki satr…
direktn döndncoo.
evet duygu bana geçti, eline sağlk..
svglr..
Pazartesi, Ağustos 13th, 2007:
hocam teşekkür ederim biraz boş bir yazı oldu ama daha farklı yazılar geliyor :) saygılar
Pazartesi, Ağustos 13th, 2007:
yoo bi öncekndn iyi bu..bna bakma sen, zor beğenrm ben, serde mükemmelytçlk var..
Pazartesi, Ağustos 13th, 2007:
güzel olmuş babalar da hep uçurtma gibidir tozar gider zaten:(
Salı, Kasım 20th, 2007:
uçurtmalar kaçar babalar…..
Perşembe, Ağustos 21st, 2008:
çocuklukta sadece tuzbuz olan camdan uçaklar değildir.bazen öyle şeyler yaşanırki tuzbuz olan uçak değil o çocuğun kalbi olur.ve sadece rüzgarın alıp götürdüğü uçurtmalar olmaz.bazen mutlulukların ta kendisi olur.
ama yinede güsel yazmışsın eline sağlık…