Sevdiklerimle, İzmir’le vedalaşamamak
cilekbahcesi yazmış
Mesafeler, yollar, ayrılıklar insanı derbeder eden, içini burkan veda sahneleri. Artık bende sıra, veda sırası.
Bu şehre veda, sevdiklerime veda… Çekip gideceğim yakında bu şehirden. Ardımda bir sürü güzel anı bırakarak. Zaman yeni şehir görme zamanı, anıları toplayıp yüreğimin kesesine gitme zamanı.
Evet gideceğim çok yakında bu şehirden. Elbette yanlız değilim. Bir canımın bir parçası oğlum, diğeri vazgeçilmezim eşimle beraber ama ya diğerleri…
Dostlarım, arkadaşlarım, çok sevdiğim komşularım ya annem babam, kardeşim. Bir yanım eksik kalacak. Alışacaksın diyorlar; biliyorum, insan nelere alışmıyor ki ama ya kalbim o ne kadar alışabilecek ki?
Ya özlemim, o ne kadar alışabilecek ki? Ama işte kader ya da ekmek kavgası, bu hayatta kalma savaşı adı her neyse her zaman galip, bizse yenilmeye mahkumuz. Ama insan hayal ettikçe yaşar derler ya yok; insan, bence özledikçe, sevdikçe, sevildiğini bildikçe yaşar. Bense özlemle, aşkla besleniyorum.
İşte gidiyorum bu şehirden, çok sevdiğim, yaşamaya doyamadığım bu İzmir’den. O körfezin kokusunu içime çeke çeke, sevdiklerimin şen kahkahalarını kulaklarımda duya duya, gözlerimde akmakla akmamak arası sıkıştırılmış, gizlenmiş damlalarla gidiyorum.
Gidiyorum, çok yakındır belki 2 ay belki daha yakın hiçbilmediğim bir şehre. Gitmenin tek güzel tarafı yeni bir yer, yeni yüzler görmek ve tanımak olsa gerek. İşte ben de kendimi böyle teselli ediyorum.
  
 Loading ...
|
|
7 Temmuz, Cumartesi , 2007
Cumartesi, Temmuz 7th, 2007:
Ta derinlerden geldiği belli yazının. Nereye gidiyorsun merak ettim? Bakim İzmir’den sonra çeklir mi? Sana söyliycem.
Cumartesi, Temmuz 7th, 2007:
gitmek demisin.uzaklara olsa gerek.ayrılığın vereceği hüznü anlatmışsın harikulade bir şekilde ama ya uzak.uzak nerde kaldı.oradan da bahsetsene.
Pazar, Temmuz 8th, 2007:
evet gidiyorum,gideceyim çok yakında gideceyim yeri henüz bende bilmiyorum dersem inanırmısınız?Şark hizmeti için gideceğim ve henüz nereye gideceğimi bende bilmiyorum.Gittiğimde emin olun onuda paylaşacağım sizlerle belki de ancak böyle teselli bulacağım.
Pazar, Temmuz 8th, 2007:
şark mı, yapma yaa.
ısrar etmeyn hiç de “olurmu canm oralarda bizim ellermz” vs demycem..Allah yardmcn olsun..her gün dua et bir an evvl yaşamk istedğn yere dönmk için..Allah duyuyr inan..
6 yıl her gece yatrkn 1gulhü bir elham (öyle derz ya kevser suresi ve fatiha içn) birde Allahm hayrlsyla kurtar beni burdan Ankaraya götr n’olur, dedm taa ciğermn dibnden..6 yıl sonra hazranda mezn oldm eylülde ankaraya taynm çıkmştı, geçrli hç1 nedenm olmadan (eş durumu, asker eşi olmk vs) tamamn “hadi yaa” diyeceğnz mucizevi gelşmelerle…
teşekkr ederm Allahm, sana binlerce şükrler olsn, hamd olsun..
Pazar, Temmuz 8th, 2007:
ankara çok sıkıcı, insanları da çok banal, yolları bozuk, süper lig takımları dandik, kızları çirkin, tiyatro hocaları çatlak. yaşanmaz orda yaşanmaz :D (kimse alınmasın bu mesaj mskalimero ya sataşma amaçlıdır)
Pazar, Temmuz 8th, 2007:
Hay Allahım gülmekten yazamıyorum ki. Evde de kimse yok. Delimiyim neyim, gülmemeliyim. Öhö öhö ciddi olmalıyım.
Pişt kitaplıktaki yaratıcı drama notları. Siz ne dersiniz bu işe? Ana cevap vermiyor şıllıklar. Versenze cevap, gelsenize dile. Laşartemi Kantare :D
Pazar, Temmuz 8th, 2007:
şıllık kitapları ewde barındırmamak gerekir. bizim de wardı eve gizli gizli ansiklopedi atıolarmış.
Cumartesi, Ağustos 18th, 2007:
[…] Bundan birkaç yazı önceydi sanırım. Buralardan gitmekten, yani çok sevdiğim İzmir’imi terk etmekten bahsetmiştim. Şark olayı diye işte o yer belli oldu malesef […]
Cumartesi, Ağustos 18th, 2007:
yav birakin allaseniz. körfezin ice cekilecek kokusumu kalmis. ben izmirde vapurla bir yakadan ötekine gecene kadar burnumun diregi kirildi. ya bi de yol yol pis sularin caddelerden denize ulasirken arkalarinda biraktiklari deltavari cökekleri düsündükce hic zevki kalmiyor izmirin. türkiyenin en güzel sehirlerinden biri nasil bu derece ihmal edilir anlamam.
Cumartesi, Ağustos 18th, 2007:
özlediğin o kadar şey olacak blki ama sen alışmayıda sawaşmayıda öğrenmelisin öğreneceksinde.zaten acılar olmasa tatlıları anlayamayız we allah herkese sabredebileceği acıyı üzüntüyü werir ok???