Tekerlekli bohça yazısına yapılan yorumlar

cilekbahcesi tarafından

cilekbahcesi — Wed, 12 Mar 2008 10:27:44 +0000

ayyy sonu daha bir hazin hikayede.böyle çok insan var baktığında birşeye benzemeyip aslında o küçücük omuzlarında hayatın yükünü taşıyan ve baba parasıyla geçinip kişiliksiz bir çok insandan daha onurlu.tabi içlerinde bunlardan ayırt edilebilecek olanları da yok değil ama kaderin cilvesi midir yoksa başka birşey mi?adı herneyse hiç bir zaman adil değil.

zoregeli tarafından

zoregeli — Wed, 12 Mar 2008 18:15:12 +0000

zevk alarak okudum.. cok dokunaklı geldi, nerden buluyorsun bu hayal gücünü maşallah..

mehmet49 tarafından

mehmet49 — Wed, 12 Mar 2008 23:13:23 +0000

samimiyetimle söyleyeyim,yaziyi defalarca okudum ama karekterlerde celiskiden baska birazda dram kokusu aldim o kadar.
ama hayal gücü harika devam.
mehmet

asena75 tarafından

asena75 — Thu, 13 Mar 2008 11:01:39 +0000

cok güeeeel ama niye öldürdün cocugu yav.

bence o yasinda hayata kafa tutabiliyorsa, büyüdügünde de hayati omuzlayacak bir erkek olacakti. bir cok hanim evladindan daha güclü bir erkek.

cok dokundu.

anafikir tarafından

anafikir — Fri, 14 Mar 2008 19:23:58 +0000

Hiçbir zaman tam anlamıyla kendi içimdeki kadar anlaşılamayacağımı bilmek ne kadar hastalıklı bir durumdur böyle…

Çocuk o koca bohçanın arkasından, elinin göründüğü kadar kısmıyla sinirli bir şekilde “ne var be” şeklinde savuruyor, ölmüyor..

poseidon tarafından

poseidon — Fri, 14 Mar 2008 21:55:20 +0000

Zaten ”öldü”diyen bir kişi var.Diğerleri çocuğun hayatının dram olduğundan bahsetmiş ki bu doğru.
Kimse hiçbir zaman tam anlamıyla kendi içindeki kadar anlaşılamaz zaten sayın anafikir.Dolayısıyla hastalıklı bir durum falan yok ortada.

anafikir tarafından

anafikir — Fri, 14 Mar 2008 22:16:13 +0000

Anlaşılamaman sadece bu yazıya özgü değil. Ayrıca bu yazıda görünen anlattıklarımın dışındaki metaforları herhangi bir kimsenin birebir çıkaracağını zannetmiyorum.

Bu yetenekle ya da algı gücü ile ilgili bir şey değil. Ben bilerek gömüyorum hislerimi metaforlar arkasına. Kendime yazıyorum.

Bir başkası bu yazıyı 3 yıl sonra okurken hissttikleri yine genel geçer “Ahh o sokak çocuklarının hali ahh” diye gelişecek ama ben 3 yıl sonra okuduğumda aşkımı, sevdigimi, sevemeden sevilmekle yetindiklerimi, olamamışlıkları, yanlışlarımı, büyütmelerimi, gerçeği göremeyişlerimi, bile bile lades demelerimi, o kadını, o beni hatırlayacağım.

Yani bu yazı hiçbir zaman benim için bir “Ah gidi ah o sokak çocukları” olmayacak.

Neden bu kadar açtıysam şimdi. Garip haller içindeyim vesselam, en büyük derdim kendimle…

poseidon tarafından

poseidon — Sat, 15 Mar 2008 14:01:05 +0000

Şimdi şöyle örnekleyelim:Ünlü bir roman var ve bu roman sinemaya uyarlanacak.Okurların hayalinde zaten milyonlarca kez filme çekilmiş olan bir romanı ”tek bir beyin”film haline getirirse hayal ettiğimiz kısımlar ne kadar birebir örtüşebilir acaba?
Romanlarda gerçek ve hayal iç içe geçer.Yazılanlar algılamaya bırakılır.Bizim kafamızda”mümkün”olarak kurguladığımız yerleri filmde yapımcı”Hadi be sen de!”diye geçiştirmiş olabilir.Bu yüzden romanı okuyanlar için izlediği filmde çoğu yer hayal kırıklığından öte gitmez.Verilmek istenen derinlikler sığ kalabilir.Bu kez okurun kafasında oluşan hali de bozulur.Velhasıl hiç kimsenin kafasındaki resim aynı değildir.
Peki ya yazar?Yazdığı romanı beyazperdede izlediğinde eminim ki pek çok yerde hüsrana uğrayacaktır.Hatta ”Bunu ben mi yazmışım?”demesi mümkündür ((:
Romanı sadece okumuş olanlara sorulduğunda da tek ve net bir cevap çıkmaz.Bu yüzden ben yine bir gariplik göremedim.Sadece hayal gücü çok genişlemiş bir yazar psikolojisi sezinleniyor.

KaraKalem tarafından

KaraKalem — Mon, 17 Mar 2008 17:22:46 +0000

Çok akıcı bir yazıydı.. Hızlı hızlı okurken, çoçugun ölümüyle hız kesiliyor sonra bir bakıyorsun hikaye zaten bitmiş. :))

Nagodya tarafından

Nagodya — Mon, 07 Apr 2008 13:53:11 +0000

Güzel olmuş güzel işte, fazla söze gerek yok. Ayrıca mekan iyi tasvir edilmiş kendimi o yokuşta sandım.

poseidon tarafından

poseidon — Mon, 07 Apr 2008 21:51:30 +0000

Güzel olmuş ama yazara anlatamadık baksana Nagodya :)